«Καρδιά μου καημένη, πώς βαστάς». Τα εξ Ινδίας - ανθεκτικά - τραγουδιστικά «δάνεια»

Είναι κάποια τραγούδια ηλικίας πενήντα και πλέον ετών, με την υπογραφή επιφανών Ελλήνων δημιουργών, που άντεξαν στο χρόνο. Που ακούγονται και ξανακούγονται από διάφορους ερμηνευτές κι έχουν πολιτογραφηθεί ως ελληνικά, μολονότι το μόνο ελληνικό είναι οι στίχοι.
Το μουσικό μέρος είναι «δανεισμένο» ατόφιο από τραγούδια που περιλαμβάνονταν σε ταινίες από την Ινδία, με την οποία φαίνεται ότι έχουμε κοινά μουσικά γούστα. Ενδεικτικά μερικοί τίτλοι, μαζί με τους εμφανιζόμενους ως δημιουργούς τους (με πρώτο το όνομα του συνθέτη και δεύτερο, όπου υπάρχει, του στιχουργού):
«Αυτή η νύχτα μένει» (Καζαντζίδης), «Καρδιά μου καημένη» (Μπακάλης - Γκούτης), «Οσο αξίζεις εσύ» (Καλδάρας), «Λίγο λίγο θα με συνηθίσεις» (Καλδάρας - Παπαγιαννοπούλου), «Γύρισε κοντά μου» (Β. Περπινιάδης), «Οση γλύκα έχουνε τα χείλη σου» (Καλδάρας), «Είσαι η ζωή μου» (Καζαντζίδης), «Πριν μου φύγεις γλυκειά μου» (Καζαντζίδης), «Μου λέτε να μην κλαίω» (Καμενίδης), «Παιδί μου γύρνα πίσω» (Βούλα Πάλλα). Για όλα υπάρχουν οι ανάλογοι ινδικοί τίτλοι με τους δημιουργούς τους.
Ναργκίς, ο θρύλος
Ο ερεθισμός για το σημερινό θέμα προκλήθηκε από μια βραδιά με «ρεμπέτικα της καρδιάς», στον «Ιανό», οργάνωση - παρουσίαση Πάνος Σαββόπουλος, με τη συμμετοχή ταλαντούχων λαϊκών ερμηνευτών. Οπου καταφάνηκε ότι αρκετά από τα τραγούδια που ακούστηκαν ανήκουν στην κατηγορία που προανέφερα. Για του λόγου το αληθές υπήρξαν άκρως πειστικά δείγματα.
Ενας δεύτερος λόγος είναι ότι διανύουμε περίοδο Αποκριάς (που είναι αλήθεια ότι δεν πολυκαταλαβαίνουμε με το... υφεσιακό κλίμα που κυριαρχεί). Ας ξεφύγουμε λοιπόν για λίγο, κι έχουμε καιρό για τ' άλλα - Σαρακοστή (μάλλον διαρκείας...) εν όψει άλλωστε. Με τη συμβολή του Πάνου Σαββόπουλου, κάποιων βιβλίων και δημοσιευμάτων από το αρχείο μου. Και με την εξήγηση ότι δεν κομίζω γλαύκα - το θέμα είναι λίγο-πολύ γνωστό στους ερευνητές του είδους.
Ηταν Φεβρουάριος του 1960, όταν προβλήθηκε στην Αθήνα η ινδική ταινία «Γη ποτισμένη με ιδρώτα» (απόδοση του ινδικού τίτλου Bhart Ma, Mother India στ' αγγλικά), με πρωταγωνίστρια μια ηθοποιό που στα χρόνια που ακολούθησαν εξελίχθηκε σε θρύλο: τη Ναργκίς (από την ελληνική λέξη νάρκισσος), ψευδώνυμο της Φατιμά Α. Ρασίντ. Στην αρχή δεν έκανε εντύπωση - παιζόταν και κουτσουρεμένη, καθώς η πραγματική της διάρκεια ήταν 172 λεπτά (την πρόσφερε προ καιρού στους αναγνώστες της η Κυριακάτικη «Ε»). Η συνέχεια, με ολόκληρη πλέον την ταινία, ήταν θριαμβική: εγκωμιαστικές κριτικές και «από στόμα σε στόμα», έφεραν τα πλήθη. Και ούτω πώς περνάμε, και με άλλες εξ Ινδίας ταινίες, στην κινηματογραφική ινδοκρατία.
Συνακόλουθα προέκυψε το μουσικό «δάνειο» των τραγουδιών, στην ελληνική εκδοχή τους, με στίχους ερωτικού - πονεσιάρικου, εννοείται - περιεχομένου και η ερμηνεία από γνωστούς και μη τραγουδιστές, μερικοί από τους οποίους εμφανίζονταν ως δημιουργοί, εισπράττοντας (κάτι που ισχύει ώς τις μέρες μας) και τα σχετικά ποσοστά από τις αθρόες πωλήσεις.
Ο Τσιτσάνης
Μαζί με τα «δάνεια» (στα οποία φαίνεται έχουμε επιδόσεις σε όλα τα επίπεδα...) και οι μιμήσεις, από τις οποίες δεν εξαιρείται ούτε ο Τσιτσάνης, όπως άλλωστε ομολογεί ο ίδιος σε συνέντευξη που του πήρα και δημοσιεύτηκε στις 24 Απριλίου 1976 στην Κυριακάτικη «Ε»:
«Δεν έχω κάνει ποτέ υποχωρήσεις στη δουλειά μου. Μόνο επί "ινδοκρατίας", πριν 15 χρόνια, κοίταξα για μια στιγμή να προσαρμοστώ, να κάνω κάτι, αλλά αδύνατο, τίποτα. Εκανα ένα μήνα να γράψω ένα τραγούδι ινδικού τύπου. Είχα πεθάνει...»
Το τραγούδι, ή ένα τραγούδι του τύπου αυτού, είναι και το «Το 'ξερα πως θα μου φύγεις». Στην ίδια κατηγορία και τα τραγούδια του Καζαντζίδη «Μαντουμπάλα» (που είναι το όνομα Ινδής τραγουδίστριας και ηθοποιού) και «Ζιγκουάλα», καθώς και η σειρά τραγουδιών που περιλαμβάνονται στον διπλό δίσκο με τον τίτλο «Τα ινδοπρεπή» (επιλογή Κώστας Κωτούλας, ΜΒΙ, 1995).
Οσο για τη Ναργκίς, που το Σεπτέμβριο του 1962 έκανε κι ένα πέρασμα από την Αθήνα, μαζί με τη δόξα (έφτασε να γίνει και βουλευτής) και το χρήμα, είχε έναν άτυχο έρωτα με τον συμπρωταγωνιστή της σε πολλές ταινίες Ρατζ Καπούρ (διεθνής σταρ κι αυτός), καθώς ήταν παντρεμένος και με δύο παιδιά και στους ινδουιστές απαγορευόταν ο δεύτερος γάμος. Τελικά παντρεύτηκε έναν άλλο ηθοποιό, με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά. Εφυγε πρόωρα από τη ζωή το 1981, χτυπημένη από καρκίνο, σε ηλικία 52 ετών. Επτά χρόνια αργότερα, το 1988, πέθανε και ο Καπούρ, στα 64 του.
Τραγουδιστικό ανάλογο της Ναργκίς στην Ελλάδα ήταν η Βούλα Πάλλα, η οποία σε μερικά τραγούδια εμφανίζεται και ως δημιουργός. Γεννημένη κι αυτή, όπως η Ναργκίς, το 1929, πέθανε το 1980, στα 51 της.
Και να επαναλάβω, τελειώνοντας, ότι πολλά από τα τραγούδια της «ινδοκρατίας» αντέχουν ώς τις μέρες μας, καθώς έχουν το πλεονέκτημα να χορεύονται απ' όλες τις ηλικίες.

You Might Also Like

0 σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Δημοφιλείς 30 ημέρες

Δημοφιλείς 7 ημέρες