Βασίλης Λογοθετίδης - Βασίλης Αυλωνίτης. Αυτοί οι υπέροχοι κωμικοί.


Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΚΙΩΝΗ
Από τα ελάχιστα καλά της τηλεόρασης είναι οι παλιές κινηματογραφικές ταινίες - ειδικότερα οι ελληνικές κωμωδίες, που προβάλλονται και ξαναπροβάλλονται προσφέροντας, εκτός των άλλων, κι ένα μέτρο σύγκρισης με τους σημερινούς ηθοποιούς, που υπηρετούν το δύσκολο αυτό υποκριτικό είδος.
Να προστεθεί, πάντως, ότι το φαινόμενο της απουσίας σπουδαίων κωμικών δεν είναι ελληνικό. Ούτε στην Αμερική ούτε στην Ευρώπη υπάρχουν πλέον οι κωμικοί που υπήρχαν άλλοτε - λες και δεν γεννιούνται πια, λες και ο κόσμος δεν έχει ανάγκη από γέλιο. Ενδεικτικά, μερικά ονόματα από το παρελθόν: Τσάρλι Τσάπλιν (Σαρλό), Μπάστερ Κίτον, Χοντρός - Λιγνός, Χάρολντ Λόιντ, αδελφοί Μαρξ, Αμποτ και Κοστέλο, Μπομπ Χοπ, Τζέρι Λούις, Τρίο Στούτσες, Πίτερ Σέλερς, Φερναντέλ, Λουί ντε Φινές, Μπουρβίλ, Ζακ Τατί, Τοτό.
Εν πάση περιπτώσει, σήμερα θ' αναφερθώ σε δύο δικούς μας σπουδαίους κωμικούς, καθώς τις ημέρες αυτές συμπληρώθηκαν κάποια στρογγυλά χρόνια από το θάνατό τους: είναι ο Βασίλης Λογοθετίδης, που πέθανε στις 20 Φεβρουαρίου 1960 στα 62 του και ο Βασίλης Αυλωνίτης, που ακολούθησε στις 10 Μαρτίου 1970 στα 66 του - σε μικρή σχετικά ηλικία για τους καιρούς μας. Μια απλή αναφορά μνήμης και, αν αγαπάτε, ευγνωμοσύνης για την ευφορία που εξακολουθούν να μας χαρίζουν.
Ο Λογοθετίδης
Γεννημένος το 1898 στη Μυριόφυτο της Ανατολικής Θράκης, ο Λογοθετίδης εγκαταστάθηκε σε μικρή ηλικία με τους γονείς του στην Κωνσταντινούπολη, αποφοίτησε το 1915 από το Ζωγράφειο κι έκανε τα πρώτα του βήματα στο πάλκο, ξεχωρίζοντας για το κωμικό του ταλέντο.
Το 1918 ήρθε οικογενειακώς στην Αθήνα και τον επόμενο χρόνο άρχισε την επαγγελματική του καριέρα δίπλα στη Μαρίκα Κοτοπούλη. Οχι μόνο ως κωμικός -μέχρι Αριστοφάνη- αλλά και ως δραματικός ηθοποιός -μέχρι Σέξπιρ. Το 1947 έκανε δικό του θίασο, υπηρετώντας έκτοτε με ζέση την ελληνική κωμωδία, ως ένας από τους αντιπροσωπευτικότερους εκφραστές της. «Ενας βλάκας και μισός», «Ο Φαταούλας», «Προς Θεού μεταξύ μας» του Δημήτρη Ψαθά, «Οι Γερμανοί ξανάρχονται», «Δεσποινίς ετών 39», «Ενας ήρωας με παντούφλες», «Ενα βότσαλο στη λίμνη» των Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου και «Η γυνή να φοβήται τον άντρα» του Γιώργου Τζαβέλλα είναι μερικά από τα θεατρικά έργα που τον καθιέρωσαν.
Η απήχησή του έγινε μεγαλύτερη με τη μεταφορά μερικών από τα έργα αυτά, μαζί με άλλα, στον κινηματογράφο: «Δεσποινίς ετών 39», «Ενας ήρωας με παντούφλες», «Ενα βότσαλο στη λίμνη», «Σάντα Τσικίτα», «Ούτε γάτα ούτε ζημιά» σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου και σενάρια του ίδιου και του Χρήστου Γιαννακόπουλου, «Η κάλπικη λίρα» του Γιώργου Τζαβέλλα. Στα περισσότερα, τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο, με συμπρωταγωνίστρια την Ιλυα Λιβυκού.
Ηθοποιός με πλούσιες υποκριτικές ικανότητες, ενσάρκωνε τον αεράτο, πονηρό, ενίοτε τσιγκούνη και αφελή μικροαστό νεοέλληνα, που εννοεί να κρατάει τα προσχήματα αλλά και να παρασύρεται σε ατοπήματα, από τα οποία όμως τελικά διασωζόταν -και μαζί ο ιερός θεσμός της οικογένειας (η καθεστηκυία τάξη άλλωστε δεν σήκωνε εκτροπές σε θέματα που την έθιγαν).
Ο Αυλωνίτης
Ο Βασίλης Αυλωνίτης διακρινόταν για τις εκφράσεις του, οι οποίες όμως ήταν τόσο φυσικές ώστε αποσπούσαν αβίαστα το γέλιο, ακόμα κι όταν δεν μιλούσε. Γεννημένος το 1904 στην Αθήνα, βγήκε κι αυτός νωρίς στο θέατρο. Στην αρχή ως βοηθός στα σκηνικά του θεάτρου «Εντεν» του Θησείου, όπου έμενε, διασκεδάζοντας τους συναδέλφους του τεχνικούς. Ωσπου κάποια στιγμή πέρασε στη σκηνή, αποσπώντας αμέσως την αποδοχή του κοινού.
Ο πρώτος θίασος με τον οποίο συνεργάστηκε ήταν της Ελένης Ζαφειρίου, σε κωμωδίες αλλά και οπερέτες. Το 1928 έκανε δικό του θίασο και πέρασε στην επιθεώρηση συμπρωταγωνιστώντας με τον Νίκο Ρίζο, τον Γιάννη Γκιωνάκη, τον Τάκη Μηλιάδη, τη Ρένα Βλαχοπούλου. Το θεατρικό του αποκορύφωμα ήταν όταν με τον Νίκο Ρίζο και τη Γεωργία Βασιλειάδου έκαναν δικό τους θίασο παρουσιάζοντας κωμωδίες τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, για τους ομογενείς.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1929 στη «Μαρία Πενταγιώτισσα» του Αχιλλέα Μαδρά. Επαιξε σε 80 ταινίες, από τις οποίες ξεχωρίζουν κυρίως αυτές που έκανε με τον Αλέκο Σακελλάριο, ο οποίος, παρά τις αντιρρήσεις του παραγωγού Φιλοποίμενος Φίνου, που τον θεωρούσε «βήτα διαλογής», τον πήρε το 1955 και πρωταγωνίστησε με τον Μίμη Φωτόπουλο και την Τζένη Καρέζη στην ταινία «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο» και θριάμβευσαν. Αλλες ταινίες: «Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο», «Ο θησαυρός του μακαρίτη», «Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα κι ο κοντός», «Οι γαμπροί της ευτυχίας», «Κορόιδο γαμπρέ», «Η ωραία των Αθηνών».
Υπήρξε ένα πηγαίο ταλέντο, το οποίο καταξιώθηκε αρχικά στο θεατρικό σανίδι, που δεν αντέχει όσους δεν διαθέτουν τα κατάλληλα κότσια.

1-1-1904, γεννήθηκε ο αξέχαστος κωμικός Βασίλης Αυλωνίτης. Το πηγαίο χιούμορ του, το ανεξίτηλο ταλέντο του και η ετοιμολογία του, τον οδηγούσαν συχνά σε αυτοσχεδιασμούς, οι οποίοι όχι μόνο δεν απορρίπτονταν από τους σκηνοθέτες, αλλά έδιναν χρώμα στα σενάρια και στους ρόλους του. Λατρεμμένη του φίλη ήταν η Γεωργία Βασιλειάδου, και γιόρταζαν παρέα τα γενέθλιά τους, αφού και εκείνη ήταν γεννημένη την 1η Ιανουαρίου. Και οι δυό τους ανήκουν πλέον στο πάνθεον των λατρεμένων της ελληνικής κινηματογραφίας.

You Might Also Like

0 σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Δημοφιλείς 30 ημέρες

Δημοφιλείς 7 ημέρες